VERVLECHTING

Internationalisering (ook wel globalisering of mondialisering) is het voortdurende proces van wereldwijde economische, politieke en sociaal-culturele vervlechting. Belangrijke aspecten zijn een mondiale economische schaalvergroting en specialisatie. Hoewel internationalisering al zo oud is als de spreekwoordelijke 'weg naar Rome', worden vooral de tijd na de grote ontdekkingsreizen (in Nederland met name de Gouden Eeuw), de tijd van de Industriële Revolutie en de tijd na de Tweede Wereldoorlog gezien als perioden waarin de internationalisering belangrijke (nieuwe) impulsen krijgt.

MOBILITEIT

Internationalisering wordt mogelijk gemaakt door steeds snellere ontwikkelingen op het gebied van mobiliteit en berichtenverkeer. Transport wordt steeds goedkoper en beter geïntegreerd. Dat stimuleert wereldwijde geld- en goederenstromen naar die plekken op aarde waar die het best renderen. Er bestaat dan ook een sterke wisselwerking tussen internationalisering, handel en economische ontwikkeling. Een ontwikkeling die, althans de westerse wereld, de afgelopen eeuwen een flinke stijging van de welvaart heeft gebracht.

ONGELIJKMATIG

De economische ontwikkeling verloopt ongelijkmatig en kent sterke periodieke schommelingen, zowel op korte als op langere termijn. Hoe internationaler de economie, hoe sterker de effecten van die schommelingen. De crisis van de jaren 1930 is daarvan een bekend negatief voorbeeld.
De economische hoogconjunctuur van de jaren 1960 daarentegen geeft een tegengestelde ontwikkeling te zien, waarbij productie, handel en mobiliteit in een groot deel van de wereld in een enorme stroomversnelling raken. De welvaart stijgt als nooit te voren, evenals de verdere vervlechting van de nationale economieën.
De economische ontwikkeling is ook regionaal gezien ongelijkmatig. Dat niet alle delen van de wereld op dezelfde wijze in de stijgende welvaart delen, hoeft hier niet verder benadrukt te worden.

SAMENWERKING

Internationalisering lijkt in de eerste plaats ingegeven door economische krachten, maar kan gepaard gaan met politieke spanningen en (wereld)oorlogen. Dat leidt weer tot het oprichten van supranationale organisaties als de EEG (nu Europese Unie) en de Verenigde Naties om te proberen dergelijke spanningen te voorkomen.
Het streven naar internationale samenwerking op een meer sociaal-culturele en humanitaire grondslag vindt zijn oorsprong in de 18e en 19e eeuw, als de internationalisering als gevolg van de industriële revolutie een grote vlucht neemt en grote groepen in de samenleving daar niet of nauwelijks van profiteren. Als reactie daarop ontstaat de strijd voor een betere wereld. Volgens velen kan ook zo'n wereld ook slechts bereikt worden door internationalisering, maar dan op politiek en sociaal-cultureel vlak.

meer over dit onderwerp >>